Klasztor w Policy nad Metują

Monika Načeva & Michal Pavlíček

8.12.2017 r., godz. 19:00

czytaj więcej >

Wystawa fotografii Landschaft

Wernisaż: 2 listopada, godz. 18:00, Lapidarium

czytaj więcej >

Jarmark Adwentowy / 17.12.2017

Tradycyjny jarmark przedświąteczny z bogatą ofertą produktów regionalnych

czytaj więcej >

Aktywne warsztaty historyczne

Nowe zajęcia dla uczniów szkół podstawowych i średnich

czytaj więcej >

Brzewnowskie przekazy klasztorne mówią, że na początku XIII wieku opat Kuno w region dzisiejszej Policy nad Metują wysłał rajhradskiego mnicha Juryka (lub Jurika), który wybudował tam pustelnię. Jak podaje klasztorne nekrologium, Juryk zmarł w 1209 r., a na jego miejsce przyszedł brzewnowski diakon Vitalis i razem z innymi braćmi w 1213 r. wybudował przy pustelni drewnianą kaplicę Maryi Panny. Jeszcze w tym samym roku opat Kuno wyprosił u króla Przemysła Otoakara I darowiznę tych ziem. Istnienie polickiego probostwa było w 1296 r. zatwierdzone przez papieża Bonifacego VIII. Brzewnowscy opaci wkrótce podjęli starania, aby do regionu Polic dołączyć też lepiej usytuowaną Kotlinę Broumovską.

Prawdopodobnie za opata Martina I wybudowano kościół klasztorny Maryi Panny. Jego częścią jest też niezwykły portal wczesnogotycki. Dużo uwagi klasztorowi polickiemu poświęcił pod koniec XIII w. opat Bavor z Nečtin, który polecił wykonanie dla tego klasztoru wielu rękopisów (np. Żywoty Ojców) i innych dzieł – m.in. dużego obrazu na drewnie i kobierców. Rozpoczął także budowę kamiennych budynków, w których ulokował dormitarz i refektarz; wybudowano też trzecią część ambitu z pomieszczeniami mieszkalnymi dla proboszcza. Dokończono też budowę kościoła.

Po utworzeniu klasztoru w Broumovie klasztor policki zaczął tracić na znaczeniu, jednak losy obu klasztorów były ze sobą powiązane. W czasie rywalizacji o tron czeski w 2 poł. XV w. oba klasztory (Broumov i Police), były w 1469 r. zajęte przez wojska hetmana Franciszka z Háje, który walczył po stronie Mateusza Korwina. Później klasztor w Broumovie, razem z probostwem polickim, był przez króla Władysława Jagiellończyka dany w zastaw Henrykowi Münsterberskiemu, synowi Jerzego z Podiebradów. W 1499 r. uzyskano przywileje od króla Władysława, zgodnie z którymi uwolniono z zastawu dobra klasztoru broumovskiego i polickiego.

W 1602 r. po wymuszonej rezygnacji w klasztorze w Policy schronił się (razem z klasztorną kasą) opat Martin II „Korytko", który później tu zmarł.

W 2 poł. XVII w. wykonano przebudowę konwentu, które później były prawdopodobnie wstrzymane. Udokumentowany jest jednak remont kościoła około 1684 r. Przy tej okazji, podczas otwarcia ołtarza św. Marii Magdaleny znaleziono szczątki uznawane za relikwie pustelnika Guntera (Vintíř), przywiezione tu w czasie wojen husyckich.

W 1709 r. rozpoczęto przebudowę klasztoru, prawdopodobnie pod kierownictwem Pawła Ignacego Bayera, architekta brzewnowsko-broumovskiego. Autorem zmian był najprawdopodobniej Krzysztof Dientzenhofer, który trzymał się średniowiecznego schematu żebrowego sklepienia. Fasadę zaprojektował później jego syn Kilian Ignacy. Przypuszczalnie z powodu oszczędności budowla nie jest zaliczana do wybitnych dzieł baroku. Kościół w dniu 23 października 1724 r. został poświęcony przez opata Othmara Zinke. Do kolejnej przebudowy dochodzi w latach 1753-1757, przypuszczalnie na podstawie projektu Anzelma Luraga. Wybudowano konwent, a w latach 1767-1772 skrzydło fasadowe prałatury, które jest równoległe z kościołem.

Na podstawie obszernej korespondencji klasztornej jest oczywiste, że klasztor w Policy nad Metują służył też za „przechowalnię" dla sprawiających problemy braci. Wśród z nich znalazł się także ks. Prokop, syn Kiliana Ignacego Dientzenhofera, który jednak później wystąpił z zakonu benedyktyńskiego.

Klasztor policki zlikwidowano w 1786 r. na mocy reform Józefa II. Kościół przemianowano na parafialny, włącznie z przekazaniem parafii części klasztoru. Benedyktynom w Policy zostawiono administrację kościelną, na potrzeby której zostawiono tam 5 braci.

W czasie XX w. do zabudowań klasztornych trafiły różne instytucje, np. Muzeum Ziemi Polickiej, Biblioteka Miejska, czy zakład pogrzebowy. Część klasztoru przeznaczono na mieszkania. Ogrody klasztorne przeznaczono na ogródki.

W 2006 r. policki klasztor zwrócono benedyktynom. Wykorzystanie zabudowań jednak się nie zmieniło. Znajduje się tam Muzeum, Miejskie Służby Techniczne, Kancelaria Parafialna, czy Gwardia Strzelecka Związku Weteranów Wojskowych hrabiego Wacława Radeckiego (Ostrostřelecké garda Spolku vojenských vysloužilců Václava hraběte Radeckého).

Podzielić na